Andrzej Kostrzewski
Rodzice chrzestni generała Jana Henryka Dąbrowskiego
|
Sprawa rodziców chrzestnych gen. Jana Henryka Dąbrowskiego sprawia pewne kłopoty,
które postaramy się wyjaśnić. Ojciec Generała urodził się 8 września 1718 r.w Trześniowie w województwie lubelskim. W roku 1749 ożenił się z Zofią Marią von Lettow z rodziny posiadającej indygenat polski z herbem Lemiesz. Dnia 2 sierpnia 1755 r. urodził się w Pierzchowcu koło Bochni [1] Jan Henryk Dąbrowski. Pierzchowiec stanowił wówczas dożywocie rodziców jego matki - Krystyna Lucjana von Lettow, podpułkownika gwardii koronnej i Ludwiki z domu Alan, córki dowódcy tejże gwardii. Wypada nadmienić, że wobec faktu, iż Jan Michał był wyznania rzymsko-katolickiego, zawarto ówczesnym zwyczajem ugodę, w myśl której synowie mieli być wychowywani w wierze ojca, córki - w wyznaniu matki. |
Chrzest Jana Henryka odbył się we dworze w Niegowici (ówczesnych Niegowicach) dnia 2
września 1755 r. i jak podaje Pachoński [2] "trzymali go do chrztu dziadkowie
Krystyn i Ludwika Lettowtowie, a w drugiej parze sąsiad Marcin Witelius de Żelanka
Żeleński i ciotka Aleksandra z Lettowów Kępińska".
Idących w pierwszej
parze dziadków chrześniaka, rodziców jego matki, wymieniliśmy wyżej. Drugą parę
tworzyli Aleksandra z Lettowów, siostra matki dziecka, zamężna za Ludwikiem
Kępińskim, podpułkownikiem wojsk koronnych, zmarłym 7 kwietnia 1796 r. w Gołczy.
Aleksandra zmarła w roku 1783 r.
Istotne wątpliwości nasuwa osoba
Marcina Żeleńskiego, bowiem w rodzinie tej nie znajdujemy przedstawiciela o tym imieniu.
Zanim ten probelm rozstrzygniemy musimy cofnąć się do metryki urodzenia Jana Henryka.
Zacytujmy znów Pachońskiego: "W czasie wypadu do Pierzchowca (wrzesień 1809
r.) i Niegowici Dąbrowski stwierdził, że dawny kościółek spłonął w roku 1761 r.,
a w jego miejsce wzniesiono nowy, drewniany, ale w liber baptisatorum prowadzonej od roku
1717 nie było wzmianki o urodzeniu i chrzcie Jana Henryka. 8 listopada generał złożył
oświadczenie świadka chrztu płk. Marcjana Żeleńskiego".[3] Świadkiem
chrztu nie był zatem Marcin Żeleński, ale Marcjan, które to imię w tej rodzinie
notorycznie występuje.
Tymczasem w opracowaniu Z.
Sroczyńskiego [4] znajdujemy informację, że Andrzej Żeleński, urodzony 4 czerwca 1796
r. w Tarnowicach na Śląsku, ożeniony z Józefą Dahlke, mianowany przez króla
(patentem z 16 VIII 1792 r.) majorem w Pułku Przedniej Straży Buławy Wielkiej Koronnej
był "chrzestnym ojcem gen. Jana Henryka Dąbrowskiego, z którym był
spowinowacony, a wieś Dąbrowskiego Pierzchowiec sąsiadowała z Grodkowicami"
- posiadłością Andrzeja. Tu zawiodła Autora chronologia, bowiem Andrzej urodził się,
gdy jego rzekomy chrześniak miał już lat ... 14.
Powraca pytanie, kim był zatem
Marcjan Żeleński, idący w drugiej parze przy chrzcie Jana Henryka Dąbrowskiego? Daje
na to odpowiedź tenże Z. Sroczyński na tablicy genealogicznej nr 10. [5] Otóż jest to
Marcjan Stanisław Żeleński, syn Marcjana Andrzeja i Anny Midleton, ochrzczony 4
kwietnia 1735 r. w Łuczanowicach (ówczesne Lucjanowice). Jego siostra Zuzanna Zofia
była żoną Józefa Kępińskiego herbu Niesobia, późniejszego pułkownika regimentu
gwardii koronnej (od 1764 r.), stąd i powinowactwo z Janem Henrykiem Dąbrowskim (siostra
jego matki była żoną Ludwika Kępińskiego, pułkownika wojsk koronnych starosty
żarnowieckiego). [6]
Ojciec chrzestny Jana Henryka w
chwili jego chrztu liczył lat 20, ożeniony później z Wiktorią z Brzezia Russocką,
został w roku 1769 pułkownikiem armii pruskiej. Potem od roku 1775 - armii rosyjskiej. W
końcu został mianowany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego asesorem sądów
zadwornych.
Warto tu przytoczyć jeszcze jeden
wątek sprawy. Z. Sroczyński przytacza informacje [7], że Karol Żeleński (1894-1969)
wspomina w swoim pamiętniku o liście gen. Jana Henryka Dąbrowskiego przechowywanym w
Grodkowicach, pisanym wkrótce po Kongresie Wiedeńskim 1815 r., a zatytułowanym "Kochany
ojcze chrzestny". Generał w liście donosi o przyznaniu mu Orderu Orła
Białego pisząc dalej: "Miło nawet od wroga, z którym się walczyło, mieć
dowody uznania". List ten pisany był jednak nie do Andrzeja, a do Marcjana
Żeleńskiego, jak to wykazaliśmy. Generał otrzymał Order Orła Białego 9 grudnia 1815
r. od cara i króla polskiego Aleksandra I.
Brat matki generała, pułkownik
Alan był dowódcą regimentu gwardii konnej koronnej i do tego regimentu przeznaczony
był początkowo Jan Henryk Dąbrowski, choć los pokierował inaczej. [8]
Przypisy:
[1] Pierzchowiec został nabyty przez Krystyna Lucjana von Lettow w połowie XVIII w.
On sam zmarł w 1759 r.
[2] Pachoński J., Generał Jan Henryk Dąbrowski 1755-1818, Warszawa 1981
[3] Ibidem, s. 406
[4] Sroczyński Z., Żeleńscy - rodowód. Dzieje rodu Żeleńskich z Żelanki, Warszawa 1997, s. 85
[5] Ibidem s. 76
[6] Stopień powinowactwa trudno ustalić, nieznani są bowiem rodzice Jóżefa Kępińskiego, męża Zuzuanny Zofii Żeleńskiej.
[7] Sroczyński Z, op.cit. s. 85
[8] Nie od rzeczy będzie wspomnieć, że gen. Jan Henryk Dąbrowski był ojcem chrzestnym Jana (Juliana) Kępińskiego urodzonego 13 II 1816 r., wnuka swojej matki chrzestnej, a zarazem siostry swej matki Aleksandry z Lettowów Kępińskiej. Uroczysty chrzest "z ceremonii" Henryka Kępińskiego miał miejsce w maju 1818 r. w Krakuszowicach koło Bochni. Generał chętnie przyjął zaproszenie na chrzest, aby odwiedzić swe strony rodzinne. Przeziębił się jednak i w wyniku komplikacji spowodowanych daleką podróżą powrotną do Winnogóry, odmawiając przyjęcia pomocy lekarskiej, zmarł 2 czerwca 1818 r.
Jan Stanisław DĄBROWSKI
\
1663 - ok. 1749
\
oo ok. 1710
> Jan
Michał
/
DĄBROWSKI
Marianna SZYMANOWSKA /
8.9.1718 - 28.8.1779
ok. 1690 - ok. 1749
\
\
> Jan
Henryk
Krystyn Lucjan
DĄBROWSKI
von LETTOW
\
/ 2.8.1755-6.5.1818
† 1759
\
/
oo ok. 1720
> Zofia
Maria
von LETTOW
/
Ludwika ALAN
/
ok. 1704 - 1.4.1779
opublik. 25/2/01