DOBIECIN i KORCZEW

 
DOBIECIN i KORCZEW.

Wsie Dobiecin i Korczew leżą nieopodal Bełchatowa przy drodze na wschód, w kierunku na Postękalice i Bogdanów. Obie wsie pierwotnie stanowiły jeden majątek. W pierwszej połowie XIX wieku Dobiecin należał do Józefa Turczynowicza herbu Gozdawa natomiast Korczew, jako folwark wydzielony z dóbr Dobiecin należał do Otockich herbu Dołęga. W roku 1835 Walenty Otocki właściciel Woli Łaskiej i części Korczewa ożenił się z Petronellą Bogusławską herbu Ostoja - córką Antoniego i Salomei z Bobowskich. Petronella Bogusławska wniosła w posagu Walentemu Otockiemu 3000 złotych w gotowiźnie, natomiast Walenty Otocki zapisał swej przyszłej żonie dożywocie na części swojego majątku, to jest na sumie 12000 złotych polskich. W roku 1838 przyszedł na świat pierworodny państwa Otockich, Wenanty, niedługo potem Antoni i Anna. Sześć lat potem w dniu 15 listopada 1843 r. zmarł Walenty Otocki i został pochowany w grobie rodzinnym Otockich na cmentarzu w Bogdanowie. Jakiś czas potem Petronella Otocka, dziedziczka Korczewa, wyszła ponownie za mąż za Leona Ambrożewicza. Niestety rankiem dnia 28 stycznia 1846 r. zmarła. Dziećmi Petronelli i majątkiem zaopiekowali się jej bracia Antoni i ks. Ignacy Bogusławscy. Rok przed śmiercią siostry ks. Ignacy Bogusłąwski nabył od Otockich część majątku Korczew za kwotę 1225 rubli. Z kolei Antoni Bogusławski wziął majątek w dzierżawę a w roku 1855 odkupił od Józefa Turczynowicza za przeszło 1900 rubli części dóbr Korczew, które rok wcześniej Turczynowicz nabył od Otockich. Majątek nie był długo w rękach Bogusławskich bowiem decyzją rady familijnej z roku 1858 bracia Antoni i ks. Ignacy Bogusławscy odstąpili swoje części Korczewa synowi swojej siostry Wenantemu Otockiemu, który po osiągnięciu pełnoletności, przejął także opiekę nad młodszym rodzeństwem i aby spłacić obu wujów zaciągnął pożyczkę w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. Około roku 1865 Wenanty ożenił się z Florentyną Kamocką, z którą mieszkał w Korczewie. Zmarł 12 lutego 1883 r. mając lat 45. Jego żona, Florentyna przeniosła się do Warszawy, gdzie mieszkała przez kolejne osiem lat do dnia swej śmierci 18 września 1891 r. Majątek w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku nadal należał do Otockich. Po II wojnie światowej dobra Dobiecin i Korczew przejęło państwo. Dziś są tam zrujnowane pozostałości po zabudowie folwarcznej, w sąsiedztwie której postawiono w latach socjalizmu ohydne bloki mieszkalne dla pracowników tego rozległego gospodarstwa rolnego.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja (praprawnuk Antoniego Bogusławskiego)

Powrót