F.A.Q.
Najczęściej
Zadawane Pytania
1. Na stronie nie znalazłem herbu ".....". Gdzie mogę go znaleźć?
Na stronie znajdują się jedynie przykładowe wizerunki herbów wykonane przez Pracownię Plastyczną "Signum Nobile". Natomiast w dziale internetowych odnośników (w części "heraldyka") można znaleźć adresy kilku stron internetowych zawierających wizerunki polskich herbów szlacheckich. Niektóre z tych stron prezentują rysunki najpopularniejszych herbów, inne pokazują kilkaset, a nawet kilka tysięcy herbów. Zapraszamy do ich odwiedzenia.
2. Jak można zaprenumerować "Verbum Nobile"?
Prenumerata
krajowa "Verbum Nobile" z powodu nieregularnego
wydawania naszego pisma jest rodzajem "przedpłaty" na
przyszłe numery. Cena jednego numeru kształtuje się na
poziomie ok. 7-9 zł. Przedpłata dokonana na poczet
prenumeraty pozwala prenumeratorowi na otrzymanie każdego
nowego numeru pisma pod wskazany adres, niezwłocznie po jego
ukazaniu się.
Proponujemy naszym prenumeratorom przedpłatę w wysokości 15
zł. Do każdego numeru dołączamy bieżącą informację o
stanie "konta prenumeraty", a prenumerator sam
uzupełnia jego stan.
Przedpłatę z odpowiednią adnotacją prosimy przekazać na
konto wydawcy: Związku Szlachty Polskiej.
Zasady
prenumeraty zagranicznej kształtują się odmiennie. Osoby
zainteresowane szczegółami prosimy o kontakt pod adresem: verbum@szlachta.org.pl
3. Chciał(a)bym nabyć archiwalne numery "Verbum Nobile". Czy jest to możliwe?
Tak. Jest to
częściowo możliwe. Nakłady numerów 1-11 są już wyczerpane.
Ponieważ numery 1-7 zostały wydane w formie umożliwiającej
wykonanie kopii praktycznie niczym nie różniących się od
oryginałów - istnieje możliwość zamówienia w Redakcji
kserokopii . Numery 8-11 posiadają utwardzoną okładkę i są
zszywane co uniemożliwia wykonanie kopii.
W redakcyjnym archiwum posiadamy jeszcze końcówkę nakładów
numerów 12 i 13/14.
4. W jaki sposób mogę odtworzyć historię rodzinną ?
Możemy w
dużym uproszczeniu wyróżnić dwa sposoby badania rodzinnej
historii. Pierwszy z nich polega na zleceniu badań
profesjonalistom. Drugi - na podjęciu badań we własnym
zakresie. Każdy z tych sposobów ma swoje plusy i minusy.
Profesjonalny genealog posiada wiedzę, doświadczenie i
niezbędne w poszukiwaniach kontakty, którymi nie dysponuje
amator rozpoczynający przygodę z genealogią. Dostęp do wielu
źródeł jest dla amatora ograniczony, czy nawet zamknięty.
Nawet jeśli dotrze do archiwaliów często nie będzie potrafił
ich odcyfrować, czy ułożyć w logiczną, prawidłową
całość. Odtwarzanie rodzinnej historii to praca
detektywistyczna, której wykonanie może być kosztowne dla
zlecającego badania, co należy brać pod uwagę. Zwracamy
także uwagę, iż wśród rzetelnych, godnych zaufania i
uczciwych genealogów zdarzają się oszuści lub po prostu
bardziej doświadczeni amatorzy, którzy mogą zaoferować
jedynie kserokopie ogólnodostępnych herbarzy, czy przypadkowe
wypisy archiwalne niezwiązane, czy luźno związane z naszą
rodziną - obarczając nas niewspółmiernymi kosztami.
Samodzielne poszukiwania genealogiczne oprócz wspomnianych
wyżej utrudnień dają wiele satysfakcji i często są
prawdziwą przygodą z historią - o tyle cenniejszą, że
bezpośrednio związaną z naszą rodziną. Przed przystąpieniem
do poszukiwań należy dobrze zastanowić się nad wyborem formy.
Polecamy lekturę bardzo użytecznej książki Rafała Prinke
"Poradnik genealoga amatora" wydanej w latach 90.,
która powinna znajdować się w każdej większej bibliotece
(publicznej, uniwersyteckiej, czy naukowej).
5. Dlaczego na stronie Związku nie ma listy nazwisk z przyporządkowanymi im herbami?
Pełna lista
polskich rodzin szlacheckich z przyporządkowanymi im herbami
nigdy nie powstała (niestety). Każda tego typu lista ma
charakter fragmentaryczny, co obok pozornych korzyści
płynących z łatwości odnalezienia podstawowej wskazówki
niesie ze sobą wiele negatywnych zjawisk. Wciąż pojawiają
się nowe informacje dotyczące rodzin szlacheckich dotąd nie
wymienionych w żadnych publikatorach, a odkrywanych w
źródłach archiwalnych.
Po pierwsze - brak nazwiska rodziny może dla amatora oznaczać
jej nieszlachectwo, co nie musi być prawdą.
Po drugie - noszenie nazwiska wymienionego w herbarzu czy innym
spisie nie musi być dowodem szlachectwa. W Rzeczypospolitej
zdarzało się często, że to samo nazwisko nosiła rodzina
szlachecka i nieszlachecka. Taki niepełny spis nazwisk
szlacheckich z herbami opublikowany na stronie organizacji
szlacheckiej - a więc sprawiający pozory oficjalnego rejestru -
jest więc niebezpiecznym, bo sprzyjającym dezinformacji
uproszczeniem.
Po trzecie - często zdarzało się, że nie zachowała się
informacja o herbie danej rodziny szlacheckiej, lub informacja ta
została zniekształcona i rodzina w różnych rejestrach
figuruje z innym herbem. Każda taka sprawa wymaga zbadania.
Szczególnie "błędotwórczym" był okres zaborów,
gdy dokumenty wywodowe przesyłane do zaborczych heroldii
(szczególnie rosyjskiej) posiadały świadomie lub nieświadomie
błędne dane. Zatwierdzenie takich nieprawdziwych informacji
przez ciało urzędowe w postaci wydania dyplomu szlachectwa, czy
wpisu do rejestru jest do dzisiaj powodem wielu nieporozumień.
W efekcie -
dopóki nie zostaną zakończone badania nad historią polskich
rodzin szlacheckich - publikowanie podobnego spisu nie będzie
miało miejsca na stronach Związku Szlachty Polskiej - jako
niosące ze sobą więcej szkód niż korzyści.
Różne spisy rodzin szlacheckich są dostępne w większych
bibliotekach. Z wymienionych powyżej powodów - prosimy o
traktowanie ich z ograniczonym zaufaniem.
6. Jaka jest procedura związana z przyjmowaniem do Związku Szlachty Polskiej ?
Kandydat/ka na członka Związku Szlachty Polskiej przesyła pod adresem Zarządu Głównego wypełnioną Ankietę kandydacką wraz z wymaganymi załącznikami. Raz w miesiącu (pierwszy piątek) Zarząd na posiedzeniu rozpatruje przesyłane ankiety. Pytania zawarte w ankiecie pozwalają kandydatowi/ce na wykazanie szlacheckiego pochodzenia. W przypadku wątpliwości Zarząd zasięga opinii profesjonalnych genealogów i historyków. Eksperci Związku sporządzają opinię dotyczącą przedstawionych przez kandydata informacji, ale to do kandydata należy dowiedzenie swojego szlachectwa. W przypadku, gdy informacje są niewystarczające - ankieta może zostać odesłana do uzupełnienia. Nie oznacza to jednak, że przed kandydatem stawia się wymóg przedstawienia pełnej genealogii rodziny sięgającej średniowiecza czy oryginalnych dokumentów. Jest wiele możliwości dowiedzenia szlachectwa także z użyciem dowodów pośrednich. Kandydatów prosimy o możliwie dokładne i szczegółowe odpowiedzi na pytania zawarte w ankiecie. Pozornie nieistotne informacje nierzadko okazują się decydujące w postępowaniu rekrutacyjnym. Dowodem może być np. wykazanie pokrewieństwa z członkiem rodu nawet z linii bocznej, którego szlachectwo jest niewątpliwe (niekoniecznie z odległym w czasie przodkiem) - czyli np. w jego metryce urodzenia figuruje określenie szlachectwa "generosus" czy "nobilis", wykazanie pokrewieństwa z osobą wymienioną z imienia i nazwiska w herbarzu, fakt urodzenia w rodzinnym zaścianku czy majątku rodzinnym, posiadane pamiątki rodzinne związane ze szlachectwem rodziny i tym podobne. Nie jest dowodem szlachectwa fakt istnienia w herbarzu rodziny o tym samym nazwisku bez innych dowodów należenia do tej właśnie rodziny. Wszelkie przekazy rodzinne, podania, tradycje są wnikliwie badane przez ekspertów Związku. One również mogą posiadać wartość dowodową - dlatego prosimy nie lekceważyć i nie pomijać żadnego rodzaju informacji. Ankieta kandydacka wspomina o obowiązkowym dołączeniu aktu urodzenia (ewent. aktu chrztu) kandydata i w miarę możliwości - ojca kandydata. Prosimy pamiętać o tym wymogu proceduralnym.
Związek stosuje zakorzenioną w tradycji polskiej zasadę pochodzenia szlacheckiego po mieczu, czyli od ojca szlachcica.
(...) Et quoniam
quaestio incidere de genere nobilitatis, quod diverso modo a
quibusdam interpretari solet, declaramus, quantum ad praesens
statutum attinet: eum tantummodo vocari nobilem et capacem
dictarum dignitatum et beneficiorum : cujus uretque parens
nobilis, et ex familia nobili sit progenitus: et quod tam ipse
quam parentes eiusdem, habitarunt et habitant in suis
possessionibus, castris, oppidis veel villis, juxta morem patriae
et consuetudinem nobilitatis, viventes legibus et juribus Regni
nostri nobilium. In quo genere nobilitatis, eos quoque nobiles
apellandos censemus , qui licet matre populari, patre tamen
nobili sunt procreati: quorum tamen parents et ipsimet vivant et
vixerint adinstar aliorum nobilium in Regno.(...)
[(...) Szlachcicem ten
tylko nazywać się może, którego oboje rodzice są szlachetnie
z domu szlachetnego urodzeni i którzy wedle obyczaiu Oyczyzny i
zwyczaju szlachty mieszkają w swych dzierżawach, czyniąc
prawem szlacheckim Królestwa Polskiego.(...) Za szlachtę także
ci poczytani być mają, którzy tylko z oyca szlachcica, a z
matki stanu prostego się rodzą.(...)]
Konstytucja z 1505 roku, Volumina Legum tom I, f. 303
Szlachcicem polskim nie jest
osoba, która otrzymała niepolską nobilitację (np. francuską,
czy hiszpańską). Nie jest nią także osoba nieszlacheckiego
pochodzenia, która weszła w związek małżeński ze
szlachcicem przybierając jego/jej nazwisko. Oczywiście nie jest
szlachcicem osoba, która otrzymała fikcyjną nobilitację od
uzurpatora.
7. Czy Związek Szlachty Polskiej udziela nobilitacji, indygenatów lub nadaje tytuły arystokratyczne?
Nie. Związek Szlachty Polskiej nie posiada prawa do nobilitowania, indygenowania ani nadawania tytułów arystokratycznych. Nikt nie posiada obecnie prawa do nadawania polskiego szlachectwa lub polskich tytułów arystokratycznych. Przestrzegamy przed działalnością różnej maści uzurpatorów żerujących na ludzkiej niewiedzy.
Od 26/9/2002
połączeń