KĘBLINY

 
Kębliny

Dwór znajduje się w zachodniej części wsi Kębliny, przy skrzyżowaniu dróg ze Strykowa do Białej i Ozorkowa. W sąsiedztwie dworu znajdują się tereny uprawne. Od strony południowej dwór opiera się o ścianę lasów rejonu Grotnik.
Na początku XIX wieku Kębliny należały do Józefa Brochockiego, który sprzedał je w 1802 r. Antoniemu Grodzińskiemu. W 20 lat później dzieci Brochockiego sprzedały majątek Rochowi Trzcińskiemu. W 1846 r. na mocy działów rodzinnych właścicielem zostaje Ignacy Urbanowski. Jednak niedługo potem majątek skonfiskowały władze rosyjskie. Trzy lata później dobra nabyła Justyna z Nerskich Urbanowska, żona Ignacego. Majątek wrócił więc do rodziny. W 1896 r. dobra zostały sprzedane. Nabywcą był Tadeusz Olszowski. Rodzina Olszowskich nadała obecny kształt zabudowie dworskiej i organizacji przestrzennej parku. W 1940 w wyniku paktu Ribbentrop-Mołotow, z państw bałtyckich, które dostały się w strefę wpływów sowieckich, napłynęła do Niemec i terenów przez nie zajętych, fala uchodźców niemieckich, tzw. Balten-deutscher. Jeden z nich, Estończyk van Balten dostał Kębliny jako rekompensatę straconego w Estonii majątku. Kęblinami zarządzała jego żona, gdyż on pełnił służbę wojskową na wyspie Jersey (na kanale La-Manche). W majątku w czasie okupacji niemieckiej znalazło zatrudnienie wielu Polaków. Tam pracował (między innymi) jako księgowy Kazimierz Bogusławski - przed wojną dyrektor Banku Spółdzielczego w Łodzi. Po II-ej wojnie św., po wydzieleniu szeregu działek, grunty orne i sady przejęła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna. Obecnie znajduje się tam ośrodek pomocy społecznej. Oprócz dworu na uwagę zasługuje budynek starej kuźni pochodzący z początku XIX wieku, usytuowany po przeciwnej stronie drogi.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja

Powrót