Jozef Kopec – brygadier, general wojsk polskich ( 1759 lub 1762 – 1827 ).

W wieku 16- stu lat zaciagnal sie do brygady petyhorkiej pod dowodztwem Jerzego Kollataja. W roku 1781 jako podporucznik zostal adiutantem generala artylerii Szczesnego Potockiego, ktory dowodzil polskim Korpusem nad Dniestrem wyslanym przeciw Turkom. W r. 1791 zostal porucznikiem – dowodca Szwadronu litewskiej bulawy.

Po II rozbiorze Polski oddzial jego zostal wcielony do armii rosyjskiej.

W momencie wybuchu powstania kosciuszkowskiego jako zastepca dowodcy brygady przyprowadza ja pokonujac mnostwo niebezpieczenstw Naczelnikowi Kosciuszce. Bral udzial w wielu bitwach odznaczajac sie mestwem i roztropnoscia, za co zostaje mianowany brygadierem ( general brygady). W bitwie pod Maciejowicami dostaje sie do niewoli rosyjskiej, a nastepnie zostaje zeslany na Kamczatke, gdzie przebywa ok. 4 lat. Po powrocie do kraju pisze “ Dziennik podrozy….” w ktorym zawiera swoje wspomnienia z zeslania i podrozy. Dzielo to jest uznawane dzisiaj jako pierwsze opracowanie etnograficzne dotyczace Kamczatki i ludow tam zamieszkalych. Ukazalo sie do czasow obecnych kilkanascie wydan tej ksiazki. Do jednego z wydania przedmowe napisal Adam Mickiewicz, ktory poswiecil omowieniu tego dziela kilka wykladow slowianskich, ktore prowadzil podczas swojego pobytu w Paryzu. Ostatnie wydanie ukazalo sie w 1995 r. w bibliotece Ossolineum we Wroclawiu.

Jozef Kopec - ( syn brygadiera) zm. 1859

Gospodaruje w majatku Luszniew w powiecie braslawskim uzyskanym w spadku po ojcu. Zeni sie z Zofia hrabianka Lopacinska i ma 4 –ch synow i 1 corke.

Stanislaw Kopec – ( 1846 – 1897)

Po odebraniu rodowego majatku przez rzad carski, co bylo represja za udzial w powstaniu styczniowym, wyjezdza w glab Rosji. Zeni sie z Kamilla z domu Zasztoft, corka znanego adwokata i wlasciciela ziemskiego Gedeona Zasztofta.

Mial z nia 3-ch synow: Stefana, Feliksa i Jozefa i corke Zofie.

Stefan Kopec – ( 24 XII 1882 – 10 IV 1927)

Syn Stanislawa i Kamilli. Urodzony w Bransku. Pozostawia 2 dzienniki i osobiste notatki. Po ukonczeniu gimnazjum rozpoczyna studia we Lwowie, ktorych nie konczy ze wzgledu na mobilizacje z powodu wybuchu I wojny swiatowej, w ktorej bierze udzial jako chorazy d-ca pociagu sanitarnego.

Za to, iz zabronil zolnierzom strzelac do demonstrantow w 1905 roku zostaje wydalony z granic Imperium Rosyjskiego na cztery lata. Wyjezdza do Ameryki, gdzie poznaje swoja przyszla zone Marie tez uciekajaca przed represjami caratu za udzial w wydarzeniach rewolucyjnych 1905 r. Po odzyskaniu niepodleglosci przez Polske pracuje jako nadlesniczy w nadlesnictwie bersztowskim, pozniej grodzienskim.

Feliks Kopec – ( 1895 – 1940) syn Stanislawa i Kamilli

Bierze udzial w I wojnie swiatowej w polskich formacjach walczacych w wojsku rosyjskim. Jest kawalerzysta. Po odzyskaniu przez Polske niepodleglosci juz w wojsku Polskim w I pulku Ulanow Krechowieckich jako oficer za udzial w Wyprawie Kijowskiej ( 1920 r. ) otrzymuje za mestwo Krzyz Virtuti Militari. W 1938 zostaje mianowany ( w stopniu majora ) inspektorem Korpusu Ochrony Pogranicza w Wilnie, a nastepnie w 1939 r. przeniesiony sluzbowo do jednostki wojskowej nad zachodnia granice kraju, gdzie otrzymuje dowodztwo pulku kawalerii KOP. Bierze udzial w walkach z Niemcami w stopniu podpulkownika otrzymujac pochwale od dowodcy gen. Juliusza Romla. Wziety do niewoli przez Armie Czerwona zostaje zamordowany przez bolszewikow w Katyniu.

Bohdan Kopec – ( 1909 – 1987 )

Syn Stefana i Marii. Konczy studia rolnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Zostaje asystentem w Katedrze Ekonomii Rolniczej u prof. Witolda Staniewicza. W czasie II wojny swiatowej internowany przez Litwinow ucieka z obozu i przedostaje sie do Wilna. Po bezskutecznych probach przedostania sie do Armii Polskiej na Zachod pracuje jako kierownik gospodarstw na terenie wilenszczyzny. W roku 1939 zeni sie z dzialaczka polonii litewskiej – Bronislawa Jaruszewicz.

Po zakonczeniu wojny zostaje wraz z rodzina wydalonyprzez wladze radzieckie i wyjezdza wraz z zona i synem do Torunia, a nastepnie do Wroclawia, gdzie podejmuje prace naukowa na Uniwersytecie w Katedrze Ekonomii Rolniczej. 1 IX 1950 r. zostaje powolany na stanowisko zastepcy profesora i kierownikiem Katedry. Docentem zostaje w roku 1954, a w listopadzie 1964 profesorem nadzwyczajnym. W 8 lat pozniej otrzymuje tytul profesora zwyczajnego. Byl jednym z najwybitniejszych przedstawicieli ekonomii rolnictwa w Kraju, uznanym specjalista w dziedzinie organizacji gospodarstw rolnych, tworca oryginalnych metod analizy i planowania. Byl tez promotorem 13 prac doktorskich, opiekunem naukowym i doradca w 9 przewodach habilitacyjnych. Czterech jego uczniow uzyskalo tytuly profesorskie. Za zaslugi w nauce, dydaktyce i wspolpracy z gospodarka narodowa byl uhonorowany wieloma odznaczeniami i medalami.

Jozef Kopec – jest emerytowanym pracownikiem Żeglugi Morskiej.

Mieczyslaw Kopec – ur. 1941 r.

Syn Bohdana i Bronislawy, konczy studia weterynaryjne we Wroclawiu i podejmuje prace w Zakladzie Higieny we Wroclawiu. Jest aktywnym dzialaczem NSZZ “ Solidarnosc “ , bedac delegatem na Regionalne Walne Zebranie i sekretarzem Komisji Zakladowej. Prowadzi dzialalnosc rowniez w stanie wojennym. Byl jednym z czlonkow zalozycieli i pierwszym sekretarzem Dolnoslaskiej Izby Lekarsko – Weterynaryjnej. Byl Prezesem Zjednoczenia Chrzescijansko Narodowego region Dolny Slask. Obecnie jest jego Honorowym Prezesem. Jest czlonkiem Zwiazku Szlachty Polskiej, organizatorem i prezesem jego oddzialu terenowego we Wroclawiu. Jest kawalerem Rycerskiego Zakonu Grobu Bożego w Jerozolimie

Piotr Kopec – ur. 1968 r.

Syn Mieczyslawa i Stefanii. Jest aspirantem sztabowym Policji.

Pawel Kopec – ur. 1971 r.

Syn Mieczyslawa i Stefanii. Jest dyrektorem Okręgu Dolnośląskiego Poczty Polskiej, Radcą Prawnym, magistrem prawa i magistrem administracji. Jest czlonkiem Związku Szlachty Polskiej, Oddzialu Wroclawskiego.

Elzbieta z domu Kopec v. Bilinska - ur. 1970 r.

Corka Mieczyslawa i Stefanii. Jest magistrem ekonomii.