Łukasz Łapiński
Geneza i funkcjonowanie przydomku w społeczności drobnoszlacheckiej
na przykładzie rodu Łapińskich

Powtarzalność imion i nazwisk spowodowała potrzebę wykształcenia innego niż nazwisko wyróżnika jednostki w rosnącym dynamicznie nowożytnym społeczeństwie. W środowisku drobnoszlacheckim obok jednobrzmiącego dla wszystkich mieszkańców wsi nazwiska pojawił się przydomek. Dodatkowy identyfikator pojawiał się coraz częściej w aktach poborowych czy też sądowych, gdy konieczność identyfikacji nakazywała posługiwanie się dodatkowymi określeniami zwyczajowymi.

Pierwsze imioniska, jak to zwykła mawiać na swe określenia szlachta, pojawiały się już w wieku XV, gdy ród drobnego rycerstwa coraz bardziej się powiększał. Pierwsze przydomki bardzo często dawały nazwy powstającym na nowo punktom osadniczym. W przypadku Łap najstarsze przydomki pojawiają się już na popisie ziemian w roku 1528. Wśród szlachty z Łap na pospolitym ruszeniu tego roku stanęli: Jan Rachowy Siwy, Wojtasz Szczyrbicz i Mikołaj Kucz. Nie były to z pewnością wszystkie przydomki funkcjonujące wówczas w Łapach. Możemy się domyślać, że większość zaścianków Łapy drugi swój człon zawdzięcza nazwie gałęzi rodu. Na przykład przydomek Bursza noszony przez Jana z Łap na początku XVI wieku dał początek nazwie wsi Łapy Bursięta (późniejsze Goździki). Łapy Stryjce zapewne pochodzą od Andrzeja zwanego Stryjcem, a Łapy Kosmytki od jakiegoś Łapy zwanego Kosmytką, z kolei Łapy Pluśniaki powstały z działu ziemskiego Macieja Łapy Pluśniaka.

Przydomki były bardzo często dziedziczne w obrębie rodu – wspomniany przydomek Kucz funkcjonował w wiekach kolejnych, określając potomków Mikołaja Kucza i odróżniając ich od sąsiadów noszących podobne imiona.

Z czasem przydomek przestał być wystarczającym wyróżnikiem w obrębie wsi. Działo się tak w przypadku, gdy gałąź rodu rozrastała się na tyle, że wioska zapełniała się potomstwem jednego właściciela. W ten sposób dawne przydomki zanikały a na ich miejsce powstawały nowe. Dla przykładu posłużyć może zaścianek Łapy Bursięta. W pierwszej połowie XVI wieku zamieszkiwany przez trzech synów Jana „Burszy”, w pokoleniu trzecim, jego wnuków było już dziesięciu. Mimo, iż każda z trzech gałęzi wykształciła swój przydomek, kolejne pokolenia wykształcały nowe wyróżniki. Takie procesy zauważamy także w innych miejscowościach na przykład w Łapach Szołajdach, gdy po Mikołaju Chytroszu pozostało sześciu synów, przydomek nie został przez nikogo odziedziczony i każdy z braci począł nazywać się inaczej.

Oprócz przydomków istniały także przezwiska szlacheckie. Różnica polegała na tym, że przezwisko nadane przez sąsiadów, charakteryzowało daną osobę w społeczeństwie i było konkretnie do niej przypisane. Jeśli zostało dziedziczone przez potomstwo stawało się przydomkiem. Czasem jednak szlachta zaściankowa także przydomki dziedziczne nazywała przezwiskami.

Prawdziwa eksplozja dodatkowej nazwy szlachty, następuje na przełomie XVI/XVII wieku. Wiązało się to ze znacznym wzrostem ludności w zaściankach. Już na początku XVII wieku odnotowanych mamy większość późniejszych określeń.

Jeśli chodzi o typy przydomków to można podzielić je na kilka grup. Najprostszym wyróżnikiem było określenie patronimiczne, czyli odimienne. Zazwyczaj takie nazwy pochodziły od przodka o charakterystycznym i rzadko spotykanym imieniu. Taką genezę mają takie przydomki jak: Augustynik, Aleksandrzyk, Florek, Kasprzyk, Rafalik, Gawrysik, Łukaszyk. Bywały jednak patronimikony od imion popularniejszych, jak: Janowik, Michaluk, Pawlak, Szymanik, Wojtasz.

Drobny szlachcic mógł zasłużyć sobie na określenie, przez swoje charakterystyczne cechy. Mogły to być cechy jego charakteru jak: Chytrosz, Cichoń, Dziczak, Płaksa, Żywotek, lub wyglądu zewnętrznego: Kopeć, Nosal, Siwy, Szata. Być może, część określeń odzwierzęcych, miała związki z cechami charakteru, jak na przykład: Baran, Kaczorik, Wilczak.

Przydomek mógł także przylgnąć do osoby, która zachowała się w pamięci sąsiadów innymi specyficznymi cechami. Na przykład drobny szlachcic z Łap Barwik, który nadużywał, w swoich wypowiedziach, słowa „bodaj” został Bodajem, z kolei jego sąsiad z Łap Goździk, który jako jedyny środek transportu używał swoich nóg, nazwany został Piechotą. Jedni bracia mogli poszczycić się w rodzinie godnościami ziemskimi (przydomek Woźny) lub kapłańskimi (na przykład Plebanik, Księżyk), innych wyróżniał wyższy stan majątkowy (Dworzak, Półpanek).

Kolejną grupę przydomków tworzyły określenia odzawodowe. Do tej grupy w Łapach, zaliczyć należy takie jak: Kowalik, Krawczyk i Furman. Ciekawym typem wyróżnika szlacheckiego, były określenia odherbowe. Nazwa dawnego rodu przetrwała w przydomkach grupy krewnych z zaścianka Łapy Wity. Na początku XVII wieku nazywali się Łubami, często zastępując nazwisko Łapa. Podejrzewamy, że taką genezę ma także Laba w Łapach Zięciukach, czy też Łabaj w Łapach Dębowinie.

Niestety nie wszystkie przydomki są dziś do możliwe do odszyfrowania. Zagadkę stanowią takie nazwy jak: Jacy, Kondub, Kuś, Ożga, Wozoik.

Źródła nie są aż tak bogate w informacje o „szlacheckich przezwiskach”. W księgach ziemskich szlachcic z Łap wymieniany jest przede wszystkim z imienia, nazwiska i nazwy dziedziczonej wsi. Przydomki występują sporadycznie. Lepiej sytuacja przedstawia się z księgami metrykalnymi. W księdze chrztów z Suraża z początku XVII wieku, odnajdujemy masę określeń drobnej szlachty z Łap. Część z nich miała charakter osobisty i nie powtórzyła się w późniejszym okresie. Przezwisk takich jak: Cieślak, Podwieczorek, Rybak, Suchomierczy, Zbożny nie spotykamy nigdy więcej. Także w rejestrach skarbowych dodatkowe określenia szlachty pojawiają się z różną częstotliwością. Najbogatszym, w tego typu informacje, jest pogłówne z roku 1663, bardzo istotne źródło do historii przydomków. Kolejne spisy podatkowe zaniedbują ten problem.

Ponadto rzadko które określenie drobnego szlachcica posiadało jedną ustaloną i niezmienną formę. Przydomek Bąk występuje także jako: Bonk, Bączek, Bączyk, Bączak, Ponczek, kilka form ma Pleban jak na przykład: Plebanik, Klebunik, Kleban, Klepan. W wiekach XVII-XVIII nazwy te przechodziły ewolucję, ustalając się w wieku XVIII. Zdrobnienia występują masowo w rejestrze z 1663 roku. Nazwy takie jak Mań, Kopeć, Kobylak, Oładź, Kucz, podane są jako: Manik, Kopciuk, Kobylanczyk, Oładzik i Kuczyk.

Przydomki były charakterystyczne dla poszczególnych zaścianków i jeszcze w początkach XVII wieku można było określić który z jakiej wioski pochodził. Na przykład w Łapach Goździkach żyli: Żywotki, Manie, Kasprzyki, Paliki, Kuźniki i Kopcie, a w Łapach Dębowinie: Gryki, Bąki, Roszmiany, Więchy itd. Wolny obrót ziemią, odsprzedaże, zamiany, czy też ożenek z córką – jedynaczką umożliwiał przemieszanie i powtarzalność przydomków w kilku wsiach. Już w świetle rejestrów pogłównego, Łapińscy z przydomkiem Kisławy żyli w Łapach Bocianach i Łynkach, Półpanków spotykamy w Łapach Stryjcach, Dębowinie i Szołajdach, podobnie Bąków zamieszkujących kilka sąsiednich wsi. W wieku XVIII przy okazji zagęszczenia wiosek szlacheckich, nastąpi przemieszanie nazw rodowych w obrębie różnych zaścianków.

Przydomki funkcjonowały jeszcze w wieku XIX znajdując czasem odzwierciedlenie w księgach metrykalnych. Wielkość rodu Łapińskich jak najbardziej usprawiedliwia fakt istnienia dodatkowych wyróżników. Jeszcze do dzisiejszych czasów niektóre rodziny zachowały świadomość przynależności do różnych „podrodzin” wielkiej drobnoszlacheckiej rodziny. Przydomek w czasach dawniejszych przejmował dzisiejszą funkcję nazwiska. Niestety zjawisko przydomku szlacheckiego zanika już w pokoleniach najmłodszych.

Tabl. 1. Przydomki używane w Łapach w XIX w wg nazw zaścianków.

Zaścianek

Przydomki

Ł. Barwiki

Bodaj, Jacy, Kobylak, Kuś, Kwiatek, Pawlak

Ł. Bociany

Gawrysik, Kisławy, Michaluk

Ł. Dębowina

Basiewicz, Bąk, Furman, Gryka, Kuc, Oładź, Roszmian, Ruka, Szymanik, Więch, Wojtasz

Ł. Goździki

Kacprzyk, Kopeć, Mań, Pal, Piechota, Żywotek

Ł. Kołpaki

Janowik, Pleban, Sadło, Szram

Ł. Korczaki

Drążak, Gębiak, Oładź, Wojdowicz

Ł. Łynki

Kisławy, Kondup, Półpanek

Ł. Nowosiółki

Dzwigosz, Jurczak, Kaczor, Kowalik, Wozuj, Wzorek

Ł. Pluśniaki

Bąk, Półpanek

Ł. Szołajdy

Augustynik, Bąk, Gmer, Jaśko, Rafał, Wojtasz

Ł. Wity

Kaczor, Konstanciuk, Kuś, Oficjan, Wzorek

Ł. Zięciuki

Krawczyk, Laba, Stalug, Szata

Tabele 2 i 3 są szczegółowym zestawieniem przydomków wygasłych i funkcjonujących na przestrzeni XVI-XIX wieku. W tabeli podano najstarszą datę wystąpienia szlacheckiego wyróżnika w źródle oraz datę jego ostatniego odnotowania. Układ tabel jest alfabetyczny.

Warto dodać, że wszystkie przydomki z tabeli nr 3 funkcjonują w łapskiej społeczności do dziś.

Tabl. 2. Przezwiska i krótkotrwałe (lub wygasłe) przydomki używane w Łapach w XVI-XVIII w.

L.p.

Przydomek

Pierwsza data

Ostatnia data

Miejscowość

Najstarszy odnotowany przodek linii

1.

Alexandrzyk

1608

1665

Ł. Barwiki, Leśniki

Aleksander Łapa "Łuba" początek XVII w.

2.

Baltarzyk

1663

1694

Ł. Szołajdy

Paweł Łapiński "Baltarzy"

3.

Bogul

1657

1683

Ł. Szołajdy

Mateusz Łapiński "Bogul"

4.

Bołsik

1638

1654

Ł. Bociany

Wojciech "Bołsik" i Zofia

5.

Bursa

1554

1602

Ł. Goździki

Jan z Łap zwany "Bursza" początek XVI w.

6.

Chromy

1608

1674

Ł. Barwiki

Mikołaj Łapa "Chromy"

7.

Chytrosz

1604

1607

Ł. Leśniki, Szołajdy

Rafał i Wawrzyniec (synowie Mikołaja)

8.

Cichoń

1701

1766

Ł. Pluśniaki

Wawrzyniec Łapiński "Cichoń"

9.

Dawidzik

1657

1663

Ł. Zięciuki

Jan (po Dawidzie) i Maryna

10.

Dworzak

1603

-

Ł. Korczaki

Jan (syn Walentego) Łapa "Dworzak"

11.

Dziczak

1663

1699

Ł. Pluśniaki

Jan Łapiński "Dziczak"

12.

Fabianik

1653

1665

Ł. Łynki

Michał "Fabianik" i Dorota

13.

Florek

1663

-

Ł. Wity

Szymon (po Florianie) Łapiński "Florek"

14.

Goździk

1554

1569

Ł. Goździki

Maciej Łapa "Goździk"

15.

Kiełbik

1653

1659

Ł. Szołajdy

Augustyn Łapiński "Kiełbik"

16.

Klimczuk

1663

-

Ł. Goździki

Andrzej Łapiński "Klimczuk"

17.

Klok

1606

1614

Ł. Łynki

Bartłomiej "Klok" i Katarzyna

18.

Kociniaczyk

1602

-

Ł. Dębowizna

Michał po Józefie "Kociniaczyk"

19.

Kołpak

1602

-

Ł. Kołpaki

Jan "Kołpak" i Anna

20.

Koska

1665

1686

Ł. Dębowizna

Stanisław "Koska" i Barbara

21.

Krawczyk

1663

-

Ł. Zięciuki

Piotr i Szymon Łapińscy "Krawczyki"

22.

Kuźmiak

1602

1674

Ł. Goździki

Marcin Łapiński "Kuźmiak"

23.

Łabaj

1639

1657

Ł. Dębowizna

Bartłomiej "Łabaj" i Anna

28.

Łuba

1551

1763

Ł. Wity

Jakub Janowicz "Łuba" żyj. w I poł. XVI w.

24.

Łukaszyk

1658

1663

Ł. Leśniki

Bartłomiej Łapiński "Łukaszyk"

25.

Łynka

1528

1663

Ł. Łynki

Tomko "Linczicz"

26.

Mazur

1602

-

Ł. Wity

Maciej po Andrzeju "Mazur" i Zofia

27.

Mirko

1702

-

Ł. Korczaki

Wawrzyniec Łapiński "Mirko"

29.

Mucha

1602

-

Ł. Barwiki

Jan (po Marku) "Mucha”

30.

Nasiekanik

1653

1655

Ł. Pluśniaki

Jan "Nasiekanik" i Łucja

32.

Nosko

1686

1704

Ł. Szołajdy

Walenty Łapiński "Nosko"

33.

Ochman

1670

1673

Ł. Pluśniaki

Jan Łapiński "Ochman"

34.

Pluśniak

1605

1616

Ł. Pluśniaki

Jakub i Jerzy "Pluśniaki"

31.

Podwieczorek

1602

-

Ł. Szołajdy

 

35.

Pupik

1617

-

Ł. Wity

Jan i Florian po Mikołaju "Pupiki"

36.

Raczyk

1654

1700

Ł. Szołajdy

Maciej Łapiński "Raczyk"

37.

Rogalec

1663

-

Ł. Szołajdy

Mateusz Łapiński "Rogalec"

38.

Rychlik

1602

-

Ł. Dębowina

Grzegorz po Macieju "Rychlik"

39.

Saczko

1663

-

Ł. Łynki

Paweł Łapiński "Saczko"

40.

Sitak

1667

1704

Ł. Dębowina

Jan Łapiński "Sietak"

41.

Siwko

1528

1630

Ł. Dębowina

Jan Rachowy "Siwy"

42.

Soliwoda

1658

1695

Ł. Szołajdy

Andrzej Łapiński "Soliwodzik"

43.

Sulzik

1653

-

Ł. Dębowina

 

44.

Szata

1630

1700

Ł. Zięciuki

Zygmunt Łapa zwany „Szata”

45.

Szydło

1601

1607

Ł. Dębowizna

Piotr "Szydło" i Anna Grochowska

46.

Walendzak

1663

-

Ł. Zięciuki

Jakub Łapiński „Walendzak”

47.

Wawrzynczyk

1655

-

Ł. Bociany

Jan „Wawrzyńczyk” i Dorota

48.

Wilczak

1652

1684

Ł. Szołajdy

Szymon Łapiński „Wilczak”

49.

Woźny

1663

1764

Ł. Kołpaki, Korczaki

Maciej Łapiński „Woźny”

50.

Ziarko

1656

1673

Ł. Goździki

 Wojciech Łapiński „Ziarko”

 

Tabl. 3. Przydomki używane w Łapach w XVII- XIX (XX) w.

Przydomek

Pierwsza data

Ostatnia data

Miejscowość

Typ

Protoplasta lub najstarszy odnotowany przodek

Augustynik

1653

1849

Ł. Szołajdy

odimienny

Augustyn Łapa żyjący na początku XVII w.

Basiewicz

1604

1924

Ł. Dębowina

odimienny

Krzysztof Łapa „Baszewicz”

Bąk

1653

1924

Ł. Dębow., Pluśniaki, Szołajdy

inny

Mateusz „Bączyk” (Ł. Dębow.), Paweł „Bąk” (Ł. Szoł.)

Bodaj

1639

1919

Ł. Barwiki

cecha charakt.

Stanisław Łapiński „Bodajczyk”

Drążak

1686

1860

Ł. Korczaki

nieokreślony

Franciszek Łapiński „Drążak”

Dzwigosz

1669

1924

Ł. Leśniki, Nowosiółki

nieokreślony

 

Furman

1655

1894

Ł. Dębowina

odzawodowy

Bartłomiej Łapiński "Furmanik"

Gawrysik

1655

1924

Ł. Bociany

odimienny

Gabriel Łapa (syn Serafina) wzmiankowany w latach 1575-1605

Gębiak

1668

1924

Ł. Korczaki

cecha charakt.

Piotr Łapiński "Gębiak"

Gmer

1616

1919

Ł. Szołajdy, Ł. Rechy

cecha charakt.

Jan po Adamie Łapa "Gmer"

Gryka

1601

1924

Ł. Dębowina

odimienny

Grzegorz (syn Józefa) Łapa "Grika"

Jacy

1652

1919

Ł. Barwiki

nieokreślony

Jakub Łapiński "Jacyk"

Jaśko

1750

1924

Ł. Łynki, Szołajdy

odimienny

 

Jurczak

1751

1861

Ł. Nowosiółki

odimienny

Szymon Łapiński "Jurczak"

Kaczor

1699

1924

Ł. Leśniki, Wity

odzwierzęcy

Wawrzyniec Łapiński "Kaczor"

Kasprzyk

1668

1850

Ł. Goździki

odimienny

 

Kisławy

1654

1860

Ł. Bociany, Łynki

cecha charakt.

Wojciech Łapiński "Kisławy"

Kobylak

1663

1894

Ł. Barwiki

odzwierzęcy

Szczęsny Łapiński "Kobylanczyk"

Kondup

1602

1863

Ł. Łynki

nieokreślony

Jakub Łapa "Kondub"

Konstanciuk

1798

1919

Ł. Wity

odimienny

Konstanty Łapiński „Kuś” (* ok. 1700 †1762)

Kopeć

1605

1919

Ł. Goździki

inny

Mikołaj Łapa „Kopeć”

Kuc

1528

1835

Ł. Dębowina

inny

Mikołaj Mikołajewicz "Kucz"

Kuś

1653

1924

Ł. Barwiki, Wity

nieokreślony

 

Kwiatek

1751

1861

Ł. Barwiki

inny

 

Laba

1652

1924

Ł. Zięciuki

odherbowy

Jakub Łapiński "Labik"

Mań

1604

1862

Ł. Goździki

nieokreślony

Maciej Łapa "Maniuk"

Michaluk

1665

1919

Ł. Bociany

odimienny

Michał Łapiński "Siwkowicz" żyj. w I poł XVII w.

Oficjan

1655

1819

Ł. Wity

cecha charakt.

Michał Łapiński "Oficjał"

Oładź

1652

1919

Ł. Korczaki

nieokreślony

Jakub, Michał i Stanisław "Oładziki"

Pal

1654

1919

Ł. Goździki

nieokreślony

 

Pawlak

1706

1919

Ł. Barwiki

odimienny

Paweł Łapińśki (syn Pawła) wzmiankowany w latach 1663-1676

Piechota

1775

1919

Ł. Goździki

cecha charakt.

 

Pleban

1612

1919

Ł. Kołpaki

odzawodowy

Adam Łapa „Plebanik”

Płaksa

1785

1851

Płonka Kościelna

cecha charakt.

Jan Łapiński „Wojtasz”

Półpanek

1654

1919

Ł. Pluśniaki, Łynki

cecha charakt.

Wawrzyniec Łapiński "Półpanek"

Rafał

1642

1924

Ł. Szołajdy

odimienny

Rafał Łapa "Chytrosz" wzmian. w 1565-1605 r.

Rośmian

1653

1924

Ł. Dębowina

nieokreślony

Walenty Łapiński "Roszman"

Ruka

1764

1864

Ł. Dębowina, Pluśniaki

inny

Franciszek Łapiński "Ruka"

Stalug

1676

1919

Ł. Zięciuki

nieokreślony

Jakub Łapiński "Stalug"

Szymaniuk

1703

1846

Ł. Dębowina

odimienny

Paweł Łapiński "Szymaniuk"

Więch

1630

1924

Ł. Dębowina

odimienny

Więcław Łapa wzm. w latach 1584-1605

Wojtasz

1596

1924

Ł. Dębowina, Szołajdy

odimienny

Wojciech (syn Stanisława) Łapa "Wojtasz"

Wozoik

1663

1853

Ł. Nowosiółki

nieokreślony

 

Wzorek

1663

1981

Ł. Wity

nieokreślony

Jan i Wojciech Łapińscy "Wzorki"

Żywotek

1668

1919

Ł. Goździki

cecha charakt.

Wojciech Łapiński "Żywotek"

Źródła:

Popis ziemian podlaskich z 1528 r. - Jabłonowski A., Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. 6, Podlasie, cz. 1, Warszawa 1908.

Przysięga ziemian podlaskich na wierność Koronie z 1569 r. - Akta unii Polski z Litwą 1385-1791,