Przy drodze z Zawad w kierunku na Skierniewice spotykamy powstały u schyłku XIX w. bardzo podupadły, lecz niezwykle piękny, późnoklasycystyczny dwór w Lisowoli. Formą architektoniczną niewątpliwie nawiązuje do charakteru polskich dworów z przełomu XVIII i XIX wieku. Według badań przeprowadzonych przez pana Kazimierza Sabałę, Lisowola od 1826 roku była majątkiem wchodzącym w skład dóbr Staropol. Wyłączenie Lisowoli nastąpiło ze względu na przewlekły proces spadkowy po Macieju Łajszczewskim, kasztelanie sochaczewskim (zmarł ok. 1715 r.). W końcu Lisowola trafiła w ręce Teresy z Jagniątkowskich Wnorowskiej. Majątek często przechodził z rąk do rąk, należał między innymi do Przewoskich i Sokołowskich. W roku 1874 (drogą zapisu) trafił do rąk Marii Malewskiej. Trzy lata później Maria wyszła za mąż za Gabriela Stankiewicza, z którym miała syna Stanisława, przyszłego ostatniego właściciela dóbr. W roku 1945 tenże Stanisław Stankiewicz został usunięty z majątku wraz z rodziną przez władze PRL. Dobra rozparcelowano, a we dworze utworzono szkołę rolniczą. W latach pięćdziesiątych mieścił się tam zarząd Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej, równocześnie miała tu swą siedzibę gromadzka rada narodowa, klub, kawiarnia i biblioteka, a w pozostałej części budynku mieszkali lokatorzy. W 1988 roku dwór kupił Jerzy Cieleszko. Z niepokojem można dziś śledzić dalsze losy dworu będącego w coraz gorszym stanie.