ŁOPUSZNA

 
ŁOPUSZNA

Dwór w Łopusznej uchodzi za jeden z najpiękniejszych nie tylko w regionie ale i w Polsce. Stoi w pobliżu drogi z Nowego Targu do Nowego Sącza. Powstał w latach dziewięćdziesiątych XVIII wieku z inicjatywy Romualda Lisieckiego, konfederaty barskiego, syna Jana i Barbary z Janickich. Jest to typowy dwór polski, drewniany, o konstrukcji zrębowej, nakryty łamanym dachem gontowym. W latach trzydziestych XIX wieku majątek należał do córki Romualda Lisieckiego - Ludwiki oraz jej męża Leona Przerwy-Tetmajera. Po śmierci Leona i Ludwiki Przerwa-Tetmajerów w roku 1889 majątek odziedziczyła ich córka Kamila. Wyszła za mąż za Kazimierza Lgockiego. Państwo Lgoccy w roku 1892 przeprowadzili remont dość już zaniedbanego dworu. Zmieniono wówczas szczyt facjatki nad gankiem z barokowej na trójkątną, dodano słupy (kolumny) podpierające dach, otynkowano i pobielono ściany zewnętrzne. Rodzina Lgockich pozostawała w posiadaniu dworu do roku 1949, kiedy przejęty został przez skarb państwa i został przekazany gospodarstwu rolnemu. Majątek a zwłaszcza dwór eksploatowany był ponad miarę, nie remontowany, zaniedbywany, popadał coraz bardziej w ruinę. Na szczęście w roku 1958 został wyremontowany pod nadzorem wojewódzkiego konserwatora zabytków. Dwadzieścia lat później zespół dworski przejęło Muzeum Tatrzańskie. Dopiero wówczas dokonano pełnej restauracji cennego zabytku architektury przywracając min. barokową facjatkę. Dziś znajduje się tam Muzeum Kultury Szlacheckiej.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja (praprawnuk Antoniego Bogusławskiego)

Powrót