MIŁONICE

 
MIŁONICE

W Miłonicach położonych koło Krośniewic znajduje się stary, z połowy XVIII wieku drewniany, późnobarokowy dwór. Należy on z pewnością do najpiękniejszych siedzib szlacheckich w Polsce. Aż wierzyć się nie chce, że przetrwał przez stulecia, że nie uległ zagładzie podczas powstań narodowych, wojen światowych, rządów PRL-u i innych kataklizmów dziejowych. Nie zmogły go także siły natury.
Miłonice to wieś, która niegdyś należała do Władysława z Oporowa herbu Sulima, kasztelana inowrocławskiego. Odziedziczył ją około 1500 roku i od tego czasu zaczął pisać się z Miłonic Miłońskim. W rękach rodziny Miłońskich majątek pozostawał jak się zdaje do lat siedemdziesiątych XVI wieku, kiedy po śmierci Jana z Miłonic majątek przeszedł w ręce jego owdowiałej żony Zofii z Gosławskich. Zofia wyszła ponownie za mąż, a jej wybrańcem był Jan Zbyszewski. Od tego czasu dziedzicami Miłonic stali się Zbyszewscy. W pierwszej połowie XVII wieku spotykamy w źródłach Andrzeja Zbyszewskiego jako dziedzica tego majątku. Około 1750 roku, Miłonice znalazły się w rękach Brochockich herbu Osoria, którzy wznieśli ocalały do dnia dzisiejszego dwór. Z początkiem wieku XIX dobra zostały sprzedane Józefowi Bagniewskiemu a następnie stały się własnością Walewskich herbu Kolumna. W roku 1913 (kiedy właścicielami byli Franciszek i Jadwiga z Walewskich Kochanowscy) w wyniku licytacji nabył je Stanisław Szypowski. Majątek w tym czasie liczył przeszło 200 hektarów ziemi. W 1928 r. dobra miłonickie kupiła Cecylia Konecka, która była właścicielką tych dóbr do 1939 roku. Dwór po II wojnie światowej był remontowany kilkakrotnie co pozwoliło mu zachować niezły stan do dnia dzisiejszego. Obecnie budynek należy do Urzędu Gminy w Krośniewicach i jest zamieszkiwany przez lokatorów. Na koniec warto wspomnieć, że wokół dworu zachowały się resztki dawnego parku krajobrazowego.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja (praprawnuk Antoniego Bogusławskiego)

Powrót