NIENADOWA

 
Dwór w Nienadowej

Majątek położony nad Sanem na wschód od Dubiecka, przy szosie z Dynowa do Przemyśla. Znajduje się tam piękny klasycystyczny dwór. Historia wsi Nienadowa sięga wieku XVI. Była w tym czasie własnością rodu Stadnickich. Po roku 1588 dobra Nienadowa trafiły w ręce Anny z Sienna Pileckiej, która odstąpiwszy Łańcut Stanisławowi Stadnickiemu w zamian przejęła majątek. Później majątek przechodził z rąk do rąk. Wieś należała do Sienieńskich, Derszniaków, Krasickich, Dubrawskich by w początkach XVIII w. stać się własnością Dembińskich herbu Rawicz. Ostatnią dziedziczką Nienadowej przed reformą rolną była Maria Dembińska, żona Stanisława Mycielskiego. Na przełomie XVIII i XIX w. istniał tam drewniany dwór, w którym spędził dzieciństwo Aleksander Fredro. Dwór ten rozebrał mąż Eleonory Bardeleben Antoni Dembiński (oficer insurekcji kościuszkowskiej) a na jego miejsce wzniósł nowy murowany, który przetrwał do dziś. W otoczeniu dworu znajdował się piękny park pełen starego drzewostanu. Wiele uroku nadawały wysokie lipy posadzone tuż przy wschodniej części budynku. Po II wojnie światowej dwór mieścił Osrodek Szkolenia Kadr Mechanizacji Rolnictwa, a obecnie należy do Fabryki Urządzeń Mechanicznych "Kamax" w Kończudze.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja (wnuk Kazimierza Bogusławskiego)

Powrót