Cmentarz rzymskokatolicki w Goszczanowie
Goszczanów jest wsią gminną położoną w zachodniej części powiatu sieradzkiego.
Jej rodowód sięga XII wieku. W centrum wsi wznosi się na wzgórzu barokowy
kościół pod wezwaniem św. Marcina i św. Stanisława Biskupa Męczennika ufundowany
przez ród Poniatowskich z pobliskiego Poniatowa. W kościele zachowały się
epitafia członków rodu.
Około 250 metrów na
wschód od kościoła ulokowany jest cmentarz parafialny. Około 100 metrów od bramy
po lewej stronie prawej alei znajduje się lastrykowy pomnik Wacława
Wyssogota-Zakrzewskiego (1860 – 1935). Obok ulokowano neobarokowy grobowiec
kolatorów kościoła – Dezyderii i Józefa Komorowskich, prawdopodobnie miejscowej
szlachty. Kilkanaście metrów dalej wybudowano oryginalną, eklektyczną kaplicę
grobową. Wnętrza wysokiej budowli chronią metalowe drzwi. Po ich prawej stronie
umieszczono marmurowe epitafium ze złoconą inskrypcją:
![]() |
Kazimierz Unrug |
![]() |
Najciekawszymi miejscami pochówku jest grupa trzech grobowców położona po prawej stronie alei w głębi kwatery na wysokości kaplicy Unrugów. Pierwszy grobowiec wykonano w piaskowcu najprawdopodobniej w warszawskiej pracowni A. Pruszyńskiego. Z przodu grobowca znajduje się pomnik z płaskorzeźbioną klęcząca postacią Maryi. Rzeźba wyszła spod znakomitego dłuta. Z epitafium wynika, że:
![]() |
Tu leżą zwłoki |
Obok
wybudowano kolejny grobowiec z piaskowca, podobny stylistycznie do poprzedniego,
lecz na wyższym poziomie artystycznym. Pomnik wykonał
A. Pruszyński z Warszawy w 1876 roku, co zaznaczono w sygnaturze umieszczonej na
frontonie.
Pomnik w stylu
neoklasycystycznym zwieńczony jest ozdobnym gazonem i akroteriami. Na froncie
piaskowcowego monumentu artysta wyrzeźbił znakomicie wykonaną postać muzy
otoczonej symboliką rolniczą (kłosy, pług, sierp), trzymającej w dłoni medalion
z podobizną mężczyzny (najprawdopodobniej zmarłego) – jest to wysokiej klasy
dzieło rzeźbiarskie. Podobnie, jak na pomniku obok, kamieniarz – liternik
popełnił kilka błędów:
| Tu spoczywają zwłoki ś.p. Franciszka Sulmierskiego (sic !) właściciela dóbr Strachanów który cnocie chołdował (sic !) a pracą chojnie (sic !) rolnictwu oddał przysługi |
![]() |
Ostatni grobowiec wykonano z otynkowanej cegły w stylu neoklasycystycznym. Na szczycie umieszczono rok „1890”. Pochowano tu członków rodziny Zaborowskich: Gustawa Zaborowskiego (†1884) i Aleksandra Zaborowskiego (1819-1887), Józefę Zaborowską (†1843) i Salomeę z Kobylańskich Zaborowską (†1862).

Na pobliskich cmentarzach
w Chlewie i Kalinowej nie zachowały się jednoznacznie szlacheckie groby.
Prawdopodobnie szlachtą byli Laudowiczowie pochowani w Kalinowej (groby
ziemiańskiej rodziny Laudowiczów znajdują się w Siedlcu koło Łęczycy).
29 XI 2006