| Niezwykłą dominantą nekropolii jest monumentalna, eklektyczna kaplica cmentarna będąca grobowcem rodu Pułaskich herbu Ślepowron. Potężny kościół kryje w swoim wnętrzu kilka epitafiów, a krypty świetnie zachowane trumny członków rodu. |
 |
Grzymiszew jest wsią leżącą ok. 8 km na zachód od Turku przy drodze do Konina. Około kilometra za wsią przy drodze do Tuliszkowa znajduje się cmentarz rzymskokatolicki.
| Niezwykłą dominantą nekropolii jest monumentalna, eklektyczna kaplica cmentarna będąca grobowcem rodu Pułaskich herbu Ślepowron. Potężny kościół kryje w swoim wnętrzu kilka epitafiów, a krypty świetnie zachowane trumny członków rodu. |
|
 |
Po
obu stronach ścian kończących nawę umieszczono białe marmurowe płyty - wszystkie zakończone wypukłorzeźbionym herbem Ślepowron. Z lewej strony płyta z fotografią na porcelanie posiada na zwieńczeniu z prawej herb Ślepowron, a z prawej stylizowany herb, który może być odmianą Hołowni. Płytę
poświęcono |
 |
Obok
wmurowano płytę, z której skradziono okrągły portret zmarłego, prawdopodobnie malowany na blasze. Epitafium poświęcono Ludomiłowi Pułaskiemu ( 31 XII 1828 – 13 V 1899) –„fundatorowi tej kaplicy”. |
 Pod epitafium Ludomiła Pułaskiego znajduje się płyta Zofii z Lesznowskich Pułaskiej ( l. 64 - + 6 II 1912). |
Po przeciwnej stronie nawy wmurowano płytę, z której również skradziono okrągły portret. Epitafium także wieńczy herb Ślepowron. Poświęcono je Wojciechowi Pułaskiemu ( 1796 – 1867).
| Obok
wmurowano współcześnie wykonaną tablicę z białego marmuru z rytym herbem Ślepowron pod inskrypcją. Poświęcono ją Ludomiłowi Pułaskiemu (1871 – 1953) – Arkonowi (członek korporacji studenckiej „Arkonia” działającej na Politechnice Ryskiej), pierwszemu staroście konińskiemu, prezesowi Rady Związku Ziemian, Senatorowi Rzeczypospolitej Polskiej, Szambelanowi Papieskiemu. „ W 1939 z Grzymiszewa wygnany. 1945 więziony. Do tej kaplicy dopiero mógł powrócić”. |
 |
W kącie kaplicy ustawiono zdjętą z grobu na cmentarzu płytę Ludwiki
Wierusz – Kowalskiej (ur. 22 XII 1869 w Trzcinie Ziemi Pomorskiej – zm. 8
VIII 1958 we Wrocławiu).
Niezwykłą ciekawostką grzymiszewskiego cmentarza jest płyta –
pomnik wmurowana w ścianę cmentarnego ogrodzenia od strony zachodniej. Długi,
z oryginalną pisownią i najprawdopodobniej pomylonym rokiem – jak wynika z
danych osób, powinien to być rok 1870, napis głosi:
 |
„Dnia
10 lipca 1820 ( sic !) roku. Wszystkie nazwiska wyryte być nie mogą na tej płycie przeto na wieczną pamiątkę pomnik stawia dla wszystkich tych parafian co się przyłożyli dobrowolną offiarą pieniężną i ręczną pracą do obmurowania cmentarza co niech jm i jch potomstwu Pan Bóg w tym i w przyszłym życiu błogosławi. – Za życia patronatu kollatorów kościoła i dziedziców Woyciecha Puławskiego (sic!) wdowca dobrodzieia. Syna Ludomiła i żony jego Zofii z Lesznowskich i syna ich Woy. Aleksan: 2 ½ roku maiącego Puławskiego (sic!). – Za dziedziców Piętna, Włodzie: i Joanny z Gładyszewskich Golcz łaskawych dla pasterza dobrodziei. Za staraniem księdza Michała Konstant. Królikowskiego Proboszcza lat 44 maiącego. Zarazem tu dom wieczny z którego oczekiwać będzie na Sąd Ostateczny. Umarł dnia ...” |
24-9-2002