Leźnica Mała
Oddalona o kilka kilometrów
na zachód od Łęczycy wieś Leźnica Mała jest odnotowywana już
w średniowiecznych źródłach. Pod koniec XVIII wieku była własnością
księdza Andrzeja Miniszewskiego (Miniszewscy z końca XIX wieku
pochowani są na cmentarzu łęczyckim).
Tutejszy cmentarz ulokowany jest przy samej drodze przecinającej
wieś.
![]() |
Niemal na końcu głównej alei,
po jej lewej stronie, zachował się niezmiernie
interesujący grobowiec o podwójnej, sklepionej beczkowo
krypcie. Nad nim umieszczono pokaźnych rozmiarów pomnik
z piaskowca. Stylistycznie jest on bardzo zbliżony do
łęczyckiego pomnika ks. Kanonika Adolfa Żebrowskiego -
tyle, że na pomnik Żebrowskiego użyty został czerwony
piaskowiec, a tu jasny. Natomiast charakterystyczna, żłobkowana
szachownica wskazuje, że pomnik wykonała nie łódzka
firma, jak w przypadku pomnika Żebrowskiego, ale zakład
kamieniarski Karasiewicza działający początkowo w
Ozorkowie, a później w Łęczycy. Owa złożona z
prostokącików, na przemian płaskich i rytych
szachownica jest niejako wizytówką tej firmy. Pomnik jest ozdobiony podobnie jak pomnik Żebrowskiego misternie kutą materią zwieszającą się od szczytu, z frędzlami po bokach. Z prawej strony, spod "materiału" wystaje wianek kwiatów. W centralnej części umieszczono napis Grób rodziny Borzęckich i Czarneckich. Pod nim znalazły się wypukłorzeźbione motywy krzyża, kotwicy, serca gorejącego i wiązki kwiatów. Spoczęli tu: Antoni Łodzia - Czarnecki (l. 64,
zm. 1918) Na grobowcu jest oddzielnie położona
tabliczka trumienna Bronisławy Czarneckiej (l. 85, zm.
1945) |
Mieszkańcy Leźnicy Małej twierdzą, że pochowany jest tutaj, w niezbyt ładnym grobowcu z lastryko, Hubert ks. Lubomirski, syn księżnej Teresy z Radziwiłłów i ks. Huberta Lubomirskiego. Zmarły w 1977 roku Hubert Lubomirski jr miał być stróżem w PGR Mniszki. W grobie spoczywa jego druga żona Małgorzata.