TUROWICE

 
TUROWICE

Majątek położony w okolicach Grójca. W II połowie XVII w. należał do Stanisława Turowskiego. Historia dóbr Turowice w kolejnym stuleciu jest mi nie znana i dopiero rok 1804 przynosi pewne informacje na ich temat. Otóż w lipcu tego roku siostry Teresa Różycka i Józefina z Różyckich Puchałowa sprzedały majątek sędziemu Trybunału Cywilnego Warszawskiego - Feliksowi Świeszewskiemu. Nowy gospodarz zarządzał dobrami przez kolejne 18 lat. Kiedy zmarł pozostałe po nim dzieci podzieliły majątek. W wyniku tych działów Turowice trafiły w ręce córki Ludwiki Zielińskiej. Ludwika była właścicielką majątku do dnia swej śmierci, która nastąpiła 13 maja 1860 roku. Nowymi dziedzicami włości zostały dzieci Ludwiki: Józef, Feliks, Maria Anna i najmłodszy Julian Ignacy Wincenty, który gdy wymarło jego starsze rodzeństwo ostatecznie przejął całość dóbr w 1880 roku. Majątek był już jednak znacznie uszczuplony w wyniku wcześniej przeprowadzonego uwłaszczenia chłopów. Kolejnym właścicielem majątku był syn Juliana - Stanisław Władysław Henryk a następnie jego syn - Stanisław junior i córki. Majątek w owym czasie był bardzo zadłużony w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim i kilkakrotnie wystawiano go na licytację. Mimo to pozostał w rękach Zielińskich do końca II wojny św. Po 1945 roku dwór został przekształcony na mieszkania dla pracowników miejscowej spółdzielni produkcyjnej. Dziś piękny klasycystyczny dwór nieuchronnie zmienia się w ponurą ruinę.

  Opisał Rafał Marian Bogusławski h. Ostoja

Powrót