O malowniczym dworze w Żółwinie napisano wiele. Jego bogatą historię w szczególnie przejrzysty sposób opisał w przewodniku „Dwory i dworki Polskie” Tadeusz S. Jaroszewski i do tej lektury wszystkich zainteresowanych namawiam. Ja postaram się opisać rzecz krótko, zwracając uwagę na wydarzenia według mnie najistotniejsze. Otóż Żółwin położony jest w powiecie pruszkowskim. Dwór Zbudowano około połowy XIX w. według projektu Józefa Bobińskiego dla hr. Michaliny z Radziwiłłów Rzyszczewskiej. Zmieniał bardzo często właścicieli. Od 1862 r. należał do Eustachego Marylskiego, następnie do rodziny Zielińskich, a od 1877 r. do Szellerów. W 1930 r. właścicielem majątku był Michał Natanson, później zaś Henryk Witaczek. Po powstaniu warszawskim dwór pełen był ludzi wypędzonych przez Niemców z Warszawy. Wśród gości państwa Witaczków byli m. in. pisarze Ferdynand Antoni Ossendowski i Stefan Krzywoszewski. Na początku 1945 r. Ossendowski niespodziewanie zachorował i umarł, natomiast Stefan Krzywoszewski pozostawił w „Długim życiu” jedyny w swoim rodzaju opis nastrojów panujących we dworze w Żółwinie. Obecnie dwór należy do Instytutu Włókien Naturalnych w Poznaniu - Zakładu Badawczego Jedwabiu Naturalnego w Żółwinie. Otoczenie (kiedyś piękny park) i sam dwór są bardzo zaniedbane.